آزمانک :: گُڈی ھیِسکار:: الطاف بلوچ

 

ہوٹلءِکُوٹیءَزَردیں روژنائی ئےءَمانشانتگ اَت،انچُش گُشئے روزَردءِژندیں ساھت کہ دیم پہ روبرکتءِسفرءَ بہ بیت،گُمان بوھگءَ اَت کُوٹیءَاوں ھمے دابیں رنگےءَ مانپوشتگ اَت۔ساھِگ دِیوالانی دیمءَلرزَگءَاِتاں،ڈنءَچہ یکے پیداک اَتءُآئیءِ پادبرْمش چودرآمدئیگءَ اِت اَنت۔بلئے کُوٹیءَڈَنّ زِندگی آگہءُوتی سرجمیں رنگءُدْروشمءَ سَھرااَت،بلئے کُوٹیءِتہا گوشئے وھد اوشتاتگ اَت۔آ،کُوٹیءِتوکءَ اَتکءُدَروازگے تَہا بند کُت۔چِدءُپد ہردو ھاموش اِتاں۔جنئکءَچم چِست کُت اَنتءُآئیءِنیمگءَ چاراِت۔آئیءِچمّانی تہارُژنے دْرَپشگءَاَت۔آئی نگاھانی ھاموشیءَ آئیءَراوش اَتک کُت۔دوئین یکے دومیءِماتی بولیءَآشنااوں نہ اِت اَنت،بلئے مارِشت ھما زبان اَت کہ یکے دومیءِپَھمگءَآہانءَ کُمک کُت۔یکے دومیءَگوں سک نزّیک بوت اَنت،یکےدومیءِدلءِ دریکّگءِتوار دوئیناں اِشکُت۔یکیں ساھتءَکُوٹیءِرَنگ مَٹّ اِت،یکے دومیءَرا امبازاں زُرت۔اے ساھتءَ انچو گمان بوت کہ دوابیتکیں ھستانک آں وتی وتی ابیتکی شمُشتگ اَت۔آئیءِبدنءَ سارتیں گرمی ئے درآیگءَاَت،ہرنیمگءَعطرءِوشبو تالان بوتءُواھشتانی پُل لُڑّانءَکُوٹیءِتوکءَ وَشّیانی نِدارَگاں اوں دْرپشگ بناکُت۔اے ھما ساھت اَت کہ اِشیءَرا مردُم دِگہ نامے دئینت بلئے اے ساھت یکّے دومیءِوشبوءِزِرءَایربُڑگءِ نام اَت۔دوئینانی بدنءَیکے دومیءِھستانکءِ تہا پناہ زُرت۔بلئے ارواہ گُشئے انگتءَ بے تاھِیر۔۔۔۔آئیءَ دَراچہ آؤکیں بچکءِپیشانی،لُنٹءُبدنءِہر بہرگ لنٹاں گوں بوسہ دات۔یک کلاکےءِوشبوانی رُژنءِسفراَت،دوئیناں سما نہ بوت کہ اے سفر چوزوتّ آسر بیت۔

یکبرے پدا ژندیں ارواھانی زیمریں توارءَپد کُوٹیءَ ھاموشی یے تالان بوت۔اے ساھت سک زیباءُپُرلزت اَت بلئے یک شیرکنیں دردےءِزیمراوں سازبووان اَت۔

آ دوئین برْھنگیں بالادءَ گوں تہتءِسراتچک اتاںءُ کُوٹیءِپنکھاءَ چارگءَاِتاں۔۔۔!!

جنئکءِچماں ارس پِٹگءَاَت،انچو سما بوت کہ اے ارس مرچیگیں نہ اَنت بلکن آئیءِ لاچاری ءِارس اَنت کہ آئیءَ دیراِنت کہ دامنءَ بستگ اِت اَنت۔ آئی ءِ چمّاں تہاری یے مانشانت۔اے ساھتءَآئیءَراوتی کسانُکیں گُہار یات اَتک کہ آئیءِوانگ،لاپءُدرمانءُدُرسیں زمہ واریانی یکیں اُمیت اَت کہ ماتءِمرگءَپد آئیءِدُرسیں واھشتانی پیلو کنوک اَت۔

آپاداَتکءُ نِشت،جنئکءِبرھنگیں بالاد اے وھدءَھُشکیں کُنٹےءِبستارءَاَت۔آئی جنئکءِسر وتی کُٹءَ کُت بلئے دستے لرزگءَاِتاں،آدلءَ پشومان اَت کہ اے چہ کارے کہ گوں من بُوت۔جنئک آئیءَرا چیزے گُشگی اَت بلئے ھِکّگے جتےءُکسانیں ھیِسکارےءَ گوں ھاموش بوت۔

گُشئے وھد اوشتات۔۔۔۔،کُوٹیءِ دُرسیں رَنگاں بال کُت۔دْرہیں وشبواں بانزُل رودینتءُچہ دَریگءَاندیم بوت اَنت۔ بلئے کُوٹیءَڈَن شہرءَزندگی چو مدامیءَوتی رَپتار ءَ روان اَت۔

بس بے رنگءُنوریں کوٹی اَتءُآئیءِ برھنگیں کُنٹ اَت کہ سارت ترّاِتگ اَت کہ وتی گُڈّی ھیسکارءِکرنانی زندانءَ بندیگ اَتءُآ۔۔۔آ اوں ھُشکءُھیرانءَتھتءِسرا نشتگ اَتءُجیڑگءَاَت کہ زند اے رنگءَاوں زندانےءَ بندیگ بوت کنت۔؟