آزمانک    ” Sterility ”    عبدالصبور بلوچ

"آزمانک    ” Sterility ”    عبدالصبور بلوچ”

اکبر ءِ سُور ءَ پُرّیں پنچ سال گوستگ ات بلے وشیانی شرتریں مستاگ بزاں چُکّ ءَ چہ زبہر ات-اکبر ءِ لوگبانُک ماہ گُل ءَ ھر دیں کہ گْونڈیں چکے مات ئےِ بڈّ ءَ دیست، یا شپانی پاساں چُکی گریوگے گوشاں کپت ئےِ تہ آئی جنین ءِ مارشتاں آرا بے تاھیر کت-
اکبر ءِ کس ءُ آزیز آرام دگہ سورے ءِ سکین ءَ دیگ ءَ اتنت-پہ اکبر ءِ جند ءَ آئی دومی سور لوٹے ءِ دروشم ءَ دیما آتکگ ات-"ھاس پہ چکے ھاتر ءَ،،
ھلک ءَ ماہ گل ءَ را سَنٹ ءِ نام داتگ ات- ماہ گل پہ وت اپوکے ءِ آرگ ءَ وش تہ نہ ات بلے آئی دست اوں نہ رست،آئی زانتگ ات کہ اکبر ءِ دومی سور آئی مھراں بھر کنت-
اکبر ءِ سور ءِ چن ءُ لانچ بنا بوتنت-، سور ئے ھِنّی بند ئے شپ ءَ ماہ گل ءَ را لاچار کنگ بوت کہ اکبر ءِ دستاں آوت ھِنّی بہ کنت-اے کار پہ ماہ گل ءَ سَک گران ات- اکبر تھت ءِ سرا نشتگ ،کس ءُ آزیزاں آرا چپ ءُ چاگرد کتگ، سرگوپ سوت ءِ الھان ءَ انت……
ھلو ھالو کن ات وشیں ھلوایں
ھلو ھالو کن ات میر ءَ منی ءَ
ماہ گل پہ نادلکشی تھت ءِ دیما نشت، اکبر ءِ دست وھدے پہ ھِنّی کنگ ءَ ماہ گل ءَ وتی دستاں زُرت تہ آئی انچو مارِت کہ زمین ءِ دپ پچ بوان انت ءُ آ زمین ءِ تھا ایر روان انت-آئی ارس ٹپ ٹپ ءَ اکبر ءِ دستانی سرا کپگ ءَ اتنت،بلے اے وشیانی ساھتاں کئے ماہ گل ءِ ارسانی ھیال ءَ بہ دار ایت-
ھلو ھالو کن ات آتکہ چہ دُور ءَ
ھلو ھالو کن ات چماّنی نور ءَ
دست ءُ پاد، ھِنّی بوتنت-دودانی پدا سر اتکگیں ھنّی بھر ءُ بانگ بوتنت تُشے ھنّی ماہ گل ءِ ونڈ ءَ کپت "سر اتکگیں بھر مھراں گیش کنت،، پمے امیت ءَ آئی ھنّی زُرت انت-
ایندگہ روچ ءَ بیگاہ ءَ سالونک پر چنگ بوت ءُ شپ ءَ گوں تپنگانی توار ءَ تھت ءَ شت-اے شپ ماہ گل ءَ را چو سیکارچ ءَ لگگ ءَ ات-وتی تھت ءِ سرا، اے دیم ءَ بلیٹ آ دیم ءَ بلیٹ-واب نہ آھگی ات،نہ اتک… بس لیٹگ،
دودانی پدا اکبر سھب ءِ سرا مھلہ وتی لوگ ءَ اتک-مات ءُ پت ءِ دست ئےِ گپت انت ءُ پدا واتر بوت پہ بانور ءَ-آرا گشئے اے سما نیست ات کہ ماہ گل نامیں جنینے آرا لوگ انت-
لوگ ئے مردم، کس ءُ آزیز کُل مُچ اتنت ءُ پہ مبارکبادی ءَ سر گپتگ اتنت-"پادا او سَنٹ، ما اکبر جان ءِ مبارکبادی ءَ روئیں، لوگ ئے کاراں بکن،، اکبر ءِ مات ءَ ماہ گل ءَ گشت-
ماہ گل یک وڑ ءَ تھت ءِ سرا وپتگ ات-
چوناھا اے وھداں ماہ گل ھجبر واب نہ بوتگ، بلے مرچی…. ؟
” ترا گُشیں، تو بایدیں واب مہ کپتین ئے،، اکبر ءِ مات ءَ انچیں وڑے ءَ درّائینت چو کہ گشئے ماہ گل آئی نشار ناں بلکن ءَ….؟
ماہ گل وتی تھت ءِ سرا یک پیم ات نہ سُر ات، نہ پسّو ئےِ دات-
اکبر ءِ مات گوں وتی زھر ءُ تھراں پہ ماہ گل ءِ تھت ءَ شت-تھت ءِ نزیک ءَ وھدے سر بوت تہ آئی دیست کہ ماہ گل ءِ چم پچ انت ءُ آزمان ءَ چارگ ءَ انت-
( چو گشئے مسترینے ءَ ملامت کنگ ءَ ات)
آئی وھدے ماہ گل ءَ را دست جت تہ آرا سما بوت کہ ماہ گل ءِ ارواہ ءَ بال کتگ- کس مبارکبادی نہ بوت- اکبر گوں ماہ گل ءِ مَرگ ءِ ھال ءَ ھمدا اتک-اکبر وھدے ماہ گل ءِ بے ساہیں جون ئے نزیک ءَ نشت تہ آئی دیست کہ ماہ گل ءِ یک دستے مُچ انت، آئی وھدے ماہ گل ءِ بندیں مُچ پچ کت تہ دیست ئےِ کہ تشے ھنّی آئی دست ءِ تھا انت ءُ ھمے ھنّی چو آئی جند ئے جان ءَ ھُشک تر اتگ،
"سر اتکگیں بھر مھراں گیش کنت،،
اکبر ءَ را ڈاکٹر ءِ ھما گپّ کہ دوسال پیسر گوں آئی گُشتگ اتنت ، گیر آھگ ءَ اتنت کہ تو Steile یے تو sterile یے تئی چُکّ ودی کنگ ئے صلاحیت ھلاس بیت-
ماھتاک آساپ اکتوبر 1993